To jedna z najstarszych perfumerii świata. Ma szerokie grono lojalnych klientów i cieszy się estymą w przemyśle perfumeryjnym. Ze względu na fakt, że popularnymi akordami zapachów Guerlain są wanilia i bursztyn, często mówi się, iż są one inspirowane wyrobami cukierniczymi. „Guerlinade” to nazwa słynnego flagowego akordu obecnego w większości zapachów tej marki. Perfumy o takiej samej nazwie pojawiły się na rynku w roku 1921.
oprac. Maya Kowalczyk
Dom Guerlain został założony w roku 1828, kiedy to Pierre-François Pascal Guerlain otworzył swą perfumerię przy 42, rue de Rivoli w Paryżu. Pierre-François, założyciel i pierwszy perfumiarz, komponował i wytwarzał zapachy z pomocą swych dwóch synów: Aimé oraz Gabriela. Dzięki zdobytej renomie i znajomościom w wyższych sferach po 12 latach od założenia pierwszego sklepu otworzył kolejny. Od roku 1840 flagowa perfumeria Guerlain mieściła się przy 15, rue de la Paix. Stworzona przez niego marka zaczęła liczyć się na paryskiej scenie mody. Trzynaście lat później Pierre-François odniósł kolejny wielki sukces kreując ‘Eau de Cologne Impériale’. Zapachowi temu zawdzięcza także tytuł Oficjalnego Perfumiarza Jej Królewskiej Mości. Odtąd tworzył perfumy m. in. dla brytyjskiej królowej Wiktorii i hiszpańskiej królowej Izabeli II.
Po śmierci Pierre-François w roku 1864 przedsiębiorstwo trafiło w ręce jego synów. Bracia podzielili miedzy sobą funkcje zarządcze i głównego perfumiarza. Gabriel zajął się zarządzaniem i ekspansją firmy, zaś Aimé został jej głównym nosem. Do tradycji Domu Guerlain stało się przekazywanie sobie z pokolenia na pokolenie także tej ostatniej roli. Aimé Guerlain wykreował wiele klasycznych kompozycji, w tym : Fleur d'Italie (1884 r.), Rococo (1887 r.) oraz Eau de cologne du coq (1894 r.). Jednakże wielu twierdzi, iż jego największym dziełem był zapach Jicky (1889 r.).
Biznes przeszedł we władanie synów Gabriela Guerlain: Jacquesa i Pierre'a Guerlain. Jacques został trzecim z kolei mistrzem perfumiarzem. Był on autorem wielu klasycznych kompozycji Guerlain, które nadal cieszą się renomą w nowoczesnym przemyśle perfumeryjnym. Wiele stworzonych przez niego perfum jest ciągle obecne na rynku i dobrze się sprzedaje. Do jego słynnych i popularnych kreacji należą m.in. : Eau du Coq (1894 r.), Mouchoir de Monsieur (1904 r.), Après L'Ondée (1906 r.), L'Heure Bleue (1912 r.), Mitsouko (1919 r.) oraz flagowy zapach marki Guerlain Shalimar (1925 r.). Jacques Guerlain skomponował ciężki, orientalny zapach Vol de Nuit (1933 r.), by oddać hołd Antoine de Saint-Exupéry Jacques i lotnictwu francuskiemu. Ode (1955 r.), kwiatowe perfumy podobne do Joy Jeana Patou, to jego ostatnia kompozycja zapachowa. W jej stworzeniu pomagał mu wnuczek, wówczas 18–letni Jean-Paul Guerlain.
Jean-Paul Guerlain był ostatnim głównym perfumiarzem wywodzącym się z rodziny Guerlain. Jest on autorem klasycznych zapachów męskich : Vétiver (1959 r.) i Habit Rouge (1965 r.). Ten ostatni uważany jest przez wielu za pierwszy męski zapach orientalny. Jean-Paul Guerlain stworzył także takie kompozycje zapachowe jak: Nahéma (1979 r.), Jardins de Bagatelle (1983 r.), Samsara (1989 r.), a w latach 90. Héritage i Coriolan.
Po jego odejściu na emeryturę w roku 2002 funkcja głównego nosa marki przestała być pełniona przez przedstawicieli kolejnych pokoleń rodziny Guerlain.
Po przejęciu w roku 1994 firmy Guerlain przez LVMH perfumy sygnowane tą markę są tworzone przez perfumiarzy spoza rodziny Guerlain. Perfumiarzami tymi byli :
Jean-Paul Guerlain nadal pełni funkcje doradcze. Jest konsultantem zarządu zarówno w sprawach projektowania zapachów, jak i doboru składników.
Jicky (1889 r.): nazwa pochodzi od przydomka bratanka Aimé Guerlaina – Jacquesa lub imienia dziewczyny, w której Aimé zakochał się podczas pobytu w Anglii. Jicky odniosły sukces, gdy tylko pojawiły się na rynku. Po dziś dzień ich popularność nie maleje. Okrzyknięte pierwszym nowoczesnym zapachem zawierającym składniki syntetyczne (wanilinę i kumarynę) uważane są przez niektórych za typowego przedstawiciela grupy „fougère” (fr. paproć). Mimo że są promowane przez Guerlain jako zapach kobiecy, stały się równie popularne wśród mężczyzn.
Après L'Ondée (1906 r.): ich nazwa oznacza „po ciężkim (letnim) deszczu”. Stanowią reminiscencję gorzkich migdałów. Kompozycja ta zawiera fiołka, różę, kwiat głogu oraz nuty hesperydowe.
L'Heure Bleue (1912 r.): „Niebieska Godzina” to perfumy przywodzące na myśl mroczny zapach świec i migdałowe ciasto ze sklepu w starym stylu. Choć przypominają swą cukierniczo-migdałową bazą Après L'Ondée, są od nich znacznie lżejsze i melancholijne.
Mitsouko (1919 r.): ich nazwa pochodzi od bohaterki powieści „La Bataille” autorstwa Claude Farrère. Pojawienie się Mitsouko na rynku miało zwiastować koniec I wojny światowej. Mimo że ich butelka została zaprojektowana w podobnym stylu co opakowanie L'Heure Bleue, są one ich ciepłym przeciwstawieniem. Mają słodki zapach przetworów brzoskwiniowych i glazurowanych duńskich wyrobów cukierniczych.
Shalimar (1925 r.): ich nazwa pochodzi od ogrodu w Lahore stworzonego przez szacha Jahan chcącego uczcić pamięć swej małżonki. To pierwsze perfumy, w których składzie znalazła się w dużych ilościach wanilina. Zapach Shalimar jest głęboki i aksamitnie czarny, zawiera w sobie cytrynową nutę wzbogaconą wanilią. To flagowe perfumy Domu Guerlain.
Od czasu założenia w roku 1828 Guerlain stworzył ponad 300 perfum.
Tłumaczenie : Maya Kowalczyk, źródło : La Société Guerlain, Paris